Κύριε Γιάννη μας... Και να που πήρες μορφή κι έπαψες να είσαι φωνή και σειρές απο λέξεις.Έχεις μάτια,έχεις μυρωδιά και μ'έκανες να ξεχάσω πόσο είμαι και να νιώθω πιτσιρίκα...Τα φιλιά έτσι πρέπει να΄ναι,να σου μουδιάζουν τα γόνατα και να σε κανουν να ξεχνάς τα πάντα εκείνα τα λεπτά που διαρκούν.Ας δούμε λοιπόν.Ας ξεχάσω για λίγο να ωριμάσω,δεν πειράζει.
